Mensen met niet-aangeboren hersenletsel (NAH) die hoogbegaafd of hoogintelligent zijn, lopen vaak tegen unieke uitdagingen aan. Zij vinden niet altijd aansluiting bij de bestaande zorg, omdat hun manier van denken en functioneren anders is dan waar de hulpverlening op ingericht is.
In mijn werk ontmoet ik regelmatig mensen met NAH die moeilijk aansluiting vinden bij de bestaande hulpverlening. Dit ligt niet aan de kwaliteit van de zorg, maar vaak aan het feit dat hun IQ, opleidings- of beroepsniveau bovengemiddeld hoog is. Zij kijken met een ander denkkader naar de wereld en functioneren daardoor op een manier die niet altijd past binnen het huidige zorgaanbod. Het gevolg is dat zij zich niet begrepen voelen, verkeerd beoordeeld worden en daardoor minder goed de passende zorg ontvangen.
De problematiek die ik bij deze groep zie, vertoont veel overeenkomsten met de kenmerken van hoogbegaafdheid. Er is vaker sprake van misdiagnoses, onbegrip en een gevoel van “niet gezien worden”. Hierdoor komt een succesvolle behandel- of begeleidingsrelatie vaak moeilijk tot stand.
Herken je jouzelf in hierboven en wil je begeleiding, neem dan vooral contact op.
Begeleiding is er voor mensen met hersenletsel en ook voor de partners en het gezin.
Samenwerking en initiatieven
Hersenletsel en hoogbegaafdheid in combinatie kunnen zowel helpend als belemmerend zijn. Samen met Christel Opstal (www.christelverbindt.nl) zet ik mij in om dit thema meer bekendheid te geven.
Wij organiseren: Startbijeenkomsten en themabijeenkomsten.
Deze bijeenkomsten zijn online, duren maximaal een uur en vinden plaats in kleine groepen van maximaal zes deelnemers.
Onze plannen gaan verder. We willen in de toekomst meer themabijeenkomsten aanbieden en werken toe naar het uitbrengen van een boek over dit onderwerp in 2026.
Najaar 2025 is er een Whitepaper uitgekomen, die in samenwerking met Judith Zadoks en Christel Opstal is gemaakt.