In mijn werk rondom hersenletsel zie ik hoe complex het kan zijn om opnieuw betekenis te geven aan het leven. Wie ben ik nog als mijn brein veranderd is? En hoe verhoudt zich dat tot mijn diepere denken, voelen en analyseren?
Wat ik in de gesprekken ervaar, is hoe essentieel waardengericht leven wordt. De energie die je hebt, wil je bewust besteden.
Wanneer het denken vertraagt of anders werkt, wanneer prikkels overweldigen en energie beperkt is, vallen veel vanzelfsprekendheden weg. Juist dan ontstaan de vragen: wat doet er voor mij echt toe? Waar wil ik, ondanks alles, trouw aan blijven?
Bij mensen die zich herkennen in hoogbegaafdheid en te maken hebben met hersenletsel is die zoektocht vaak intens. Hoogbegaafdheid brengt een sterk innerlijk kompas en een diep verlangen naar authenticiteit en betekenis. Maar hersenletsel kan dat kompas vertroebelen of moeilijk toegankelijk maken. Dat kan verwarring geven, frustratie en ook rouw. Levend verlies.
Waardengericht leven helpt om daar opnieuw richting in te vinden. Niet door te focussen op wat niet meer kan, maar door te onderzoeken: wat heb ik nodig om mijn leven als zinvol en waardevol te ervaren?
Het werken met bijvoorbeeld een waardenspel maakt dat proces concreet en voelbaar. Het maakt zingeving concreet en brengt het terug naar de kern: ervaren, kiezen en stap voor stap vormgeven.
In de praktijk ontdekken we samen wat jouw wortels (waarden) zijn en in welke grond (randvoorwaarden) je tot bloei komt.