Laatst mocht ik weer een aanvullende onderbouwing schrijven voor een jurist, in het kader van een lopende zaak rondom arbeidsongeschiktheid bij niet-aangeboren hersenletsel (NAH).
Wat mij daarin opnieuw raakte, is hoe vaak het verloop van NAH anders is dan men verwacht en waaruit ze redeneren.
In mijn werk zie ik het regelmatig: de volledige uitval volgt pas jaren na het oorspronkelijke letsel. Niet omdat er niets aan de hand was, maar omdat de klachten in eerste instantie subtiel zijn. Pas wanneer iemand weer volledig wil deelnemen aan werk of sociale activiteiten, worden de beperkingen zichtbaarder en ook ingrijpender. Langzamerhand verdwijnt het copingmechanisme en loopt men vast.
Juist in juridische trajecten vraagt dit om zorgvuldige uitleg en onderbouwing. Niet alleen vanuit ervaring, maar ook vanuit richtlijnen en wetenschappelijke literatuur. Dat helpt om het verhaal van iemand in zijn volle context te kunnen zien en beter te begrijpen waarom het beloop is gegaan zoals het is gegaan.
Wat ik zelf meeneem uit dit soort trajecten, is hoe belangrijk het is om voorbij de eerste indruk te blijven kijken en de mens met hersenletsel en diens naasten te blijven bevragen. Wat aan de buitenkant amper zichtbaar lijkt, blijkt in de praktijk vaak veel gelaagder en genuanceerder te liggen.
Voor mij zit daar ook de kern van zo’n onderbouwing: blijven zoeken naar wat er werkelijk speelt, en zo helder mogelijk verwoorden wat de impact van de levensbreuk is in iemands leven op de diverse levensgebieden. Dat verwoorden en duiden vanuit kennis van NAH kan het verschil maken voor iemands positie.
Ik ben benieuwd naar jullie verhalen: herkennen jullie dat het beloop van hersenletsel vaak anders loopt dan op papier wordt aangenomen? Welk middel gebruiken jullie om dit te duiden?
#letselschade #aov #arbeidsongeschiktheid #nah #hersenletsel #medischeonderbouwing #menselijkemaat #juridisch