Een vrouw van 39 jaar met niet-aangeboren hersenletsel en ernstige gedragsveranderingen woont zelfstandig.
De ambulante begeleiding loopt vast. De vrouw heeft geen hulpvraag en komt niet toe aan de doelen die gesteld zijn. De acties die ze samen met de begeleiding voorbereidt, blijven liggen.
De ggz ziet geen primaire psychiatrische hulpvraag. NAH is vaak ook een contra-indicatie, omdat niet de psychiatrie voorliggend is.
Een gespecialiseerde voorziening vindt de situatie nog niet ernstig genoeg. Ze is geen gevaar voor zichzelf of haar omgeving.
Haar naasten trekken het niet meer.
Iedereen ziet dat het niet goed gaat. Maar niemand weet waar deze vrouw terechtkan.
En ondertussen wordt de situatie steeds complexer.
Als casemanager hersenletsel kom ik dit soort situaties tegen en stap ik op dit punt in.
Wat doe je als de gebruikelijke wegen doodlopen?
Ik begin bij het begin.
Wat weten we eigenlijk over haar hersenletsel? Is er goed onderzoek en diagnostiek gedaan? Wie was deze vrouw vóór haar hersenletsel? Wat is er veranderd en wat is ze onderweg kwijtgeraakt?
Ik breng het netwerk in kaart, spreek met de vrouw zelf en met de mensen om haar heen.
Want gedrag wordt soms anders geduid dan ik het vanuit mijn kennis en ervaring zou doen.
Weet deze vrouw zelf wat haar hersenletsel betekent? Begrijpen haar naasten en begeleiders waar haar gedrag vandaan kan komen? Herkennen we de triggers? En wie mist nog de kennis om haar gedrag goed te begrijpen?
Bij ernstige gedragsproblemen zoek ik specialistische expertise, bijvoorbeeld bij de Winklerkliniek.
Niet direct op zoek naar een andere voorziening, maar eerst begrijpen wat er gebeurt. Misschien kunnen we daarmee een volgende escalatie voorkomen.
En soms blijkt de juiste zorg er al te zijn, maar sluit de begeleider of de manier van begeleiden onvoldoende aan.
Dan ga ik in gesprek. Wat heeft deze professional nodig om het gedrag beter te begrijpen? Kan ik daarin kennis overdragen? Of is er toch iemand anders nodig?
Maar daar stopt het voor mij niet.
En wat we in deze casus leren, wil ik niet alleen voor deze vrouw benutten. Ik wil dat die kennis ook bij de betrokken hulpverleners en organisaties achterblijft. Zodat we bij een volgende cliënt niet opnieuw dezelfde zoektocht hoeven te maken.
Daar zit voor mij de uitdaging en de opdracht in mijn werk. Niet alleen passende zorg organiseren voor één cliënt, maar met die casus in de hand ook het zorglandschap verder helpen.
Wat als niet de cliënt, maar onze manier van kijken en organiseren een deel van de complexiteit veroorzaakt?
#nah #nietaangeborenhersenletsel #hersenletsel #jouwmetgezel #menselijkemaat #doenwatnodigis